… Gözdem ÖZALP

Babamı suladım bugün,
yeşersin diye suladım…
Yeşerdi, kırmızı bir gül oldu.
Bir kuş kondu dallarına.
Kuşlara konak oldu babam, kuşlara konak oldu.
Ne çok severdi kuşları!
Sabah namazında cıvıltılarını dinlerdi.
Kuşlara konak oldu babam, kuşlara konak oldu.
Bir kuşu bile incitmezdi,
Kuşlara konak oldu.

Üzerine toz konsa silkelerdi babam
Toza toprağa bulandı ,toprak yuvası oldu.
Kuşlara konak oldu, yuvası toprak oldu.

Babam ne vakit güle döndü,
Anlamadım…
Avuçlarımdaydı…
Kuş oldu…

Mavi bir kuş oldu babam,
bir kuş oldu.
Güle döndü ,kuşa döndü, dallara kondu.
Toprak yuvası oldu, kuşlara konak oldu.
Kuş oldu babam, kuş oldu.
Toprak oldu,gül oldu.

Yara oldu babam,
kabuğunu hep kaldırdığım tarifsiz bir yara oldu.
Yara oldu babam, yara oldu.
Tarifsiz bir yara oldu.

Ben ektim babamı toprağa,
ben suladım.
ben büyüttüm.
Güle döndü babam.
Ben suladıkça güle döndü.
Gül olunca babam,
Kuşlara konak oldu…