….Gözdem ÖZALP

Biri vardı bir zamanlar.
Kalbini kıra kıra öldürdüler/di.
Hep birlikte, topluca kıydılar/dı canına
Gözlerini bile kırpmadan.
Kalbini kıra kıra öldürdüler/di.
Ölüm kağıdına kalp krizi yazdı doktorlar ama
Kalbini kırarak öldürdüler/di.

Gözdem ÖZALP

Madrid’e ikinci kez geliyorduk. Kızımız on iki yaşında artık; bir çocuk değil, neredeyse bir yol arkadaşı. Bavullar yine aynı sabırla toplandı, ama bu defa tanıdık bir şehre yeni bir ruh hâliyle gidiyorduk.

KALIPLARA SIĞMAYAN KADIN

Sema ÖZALP……Sabahattin Ali demiş ya hani: “Ne içimdeki sokaklara sığabildim ne de dışarıdaki dünyaya.” İçinde bulunduğun topluma, aileye, yaşadığın yere ve en önemlisi de içindeki hayata sığmak bazen bir korseye sığmaktan çok daha zordur.

Muhammet Çağrı SUNAR…

Dinle insan ben dünyanın üstünde çınar,

Yıllanmış köklerim kıtaların da ötesinde.

Kanla beslenir köküm, kızıl yaprağım açar

Doğumumdan beri şu lanetli yerkürede…

Kübra Yüksel EROĞLU…