Harika Bahar ÖZTOK…
Kalbinden göçüyorum.
Bir odadan başka bir odaya geçer gibi. Vakitsiz. Eşiğe takılmadan. Aklımda Murathan Mungan’ın ‘Hey Delikanlı’ şiiri, sırtımda Yusuf’un arkadan yırtılmış gömleği. İçimden geçenler bir nehrin akıntısına kapılmış çalı çırpı sanki. Ben akıntıya karşı kürek çekmeyi de bilmem ki…
Sahi, gökyüzüne bakmak hiç aklıma gelmedi. Gerçekten göç vakti miydi?
…
Zamansız göçen kuşlar az önce yüreğimden havalandılar. Kalbim duracak sandım; dur-durmadılar.
…
Kalbinden göçüyorum.
Henüz haberin yokken üstelik. Demsiz. Halsiz. Sorsan sebepsiz. Aklımdan geçenler kahkahalarla bana gülüyor sanki. Ben yalan cevaplar vermeyi de bilmem ki! Sahi, hiçbir şey sormayacaksın değil mi?
…
Zamansız göçen kuşlar az önce yüreğimi kanattılar. Kalbim senin sanırdım; yalanladılar.
…
Kalbinden göçüyorum.
Çok da umurundaymış gibi. ‘Bu sessizlik hayra alamet değil.’ de demiştim üstelik. Kim beni dinledi ki? Son Saat’in* tik takları kulaklarını tırmalarken geçmişimizin, senin sağırlığın evveldendi sanki. Sahi, ben kime anlatıyordum bunca zamandır derdimi?
Haklısın. Tam da dediğin gibi. Bir lal bir sağıra zaten ne anlatabilirdi ki?
Zamansız göçen kuşlar az önce yere çakıldılar.
…
Kalbinden göçüyorum.
Mevsim şimdi sonbahar. Ve kızıl yaprakların çıtırtısından besleniyor adımlar. Oysa biz hiçbir ölüme bu kadar kayıtsız kalmazdık bir zamanlar. Nasipsiz kalmış hiçbir ömre… Derdimiz başkaydı bizim. Kinimiz başkalarına. Şimdi nasıl da birbirimize dönmüş silahlarımız, bir göçün ardı sıra. Küheylan atlar şahlanıyor artık kalbimizde. Bir ‘Dur!’ diyen de yok mu bilmem ki, içler acısı şu halimize. Sahi, gemler kimin elinde?
Zaman mı? Sensizlik zamanı dedim ya işte! Göçmek? Bir sarı yalnızlığa… kalbinden. Kuşları mı soruyorsun utanmadan bir de? Çoktan öldüler. Kan lekeleri gömleğimde…
Kulaklarımda Murathan Mungan’ın şiiri. ‘Hey Delikanlı!’ diye seslenmekte.
‘Hey Delikanlı!
Sırtımda Unuttun Bıçağını.’**
Yakışıksız bir sonbaharda, sırtıma yüklediğim kendimle, kalbinden göçüyorum işte ben de. Zamansız göçen kuşlar gibi tıpkı. Ve bağırmak istiyorum arkandan son ses, duymadığım bile bile.
Heey Delikanlı!
İtirazın var mı?
*SON SAAT: Var olan herşeyin yok olacağı an,Kıyamet.
** ‘UNUTULMUŞ BIÇAKLAR’ şiiri, Murathan Mungan
Nar Edebiyat 