Sevinç DEMİR…

---

Üzerimde zorla giydirilmiş ak bir gömlek,

Koğuşumun sağır ve gürültülü duvarları,

Ranzamın yanında saçlarının dalga dalga estiği devasa bir ayna…

Ara sıra tanıdık rolü yapanların çıtırtısı,

Kapıda aklımı salıverdiğimi sanan onlarca fukara…

Zamanımın ince tınısı

Tik tak tik tak tak tak tak…

Sen ve sen

Akarken bütün kavgalarıyla zaman

Hep yanı başımda…

Anlamı yitik bir rüya gibisin,

Uyandığımda gerçekliğinin esintisiyle ürperir tenim…

Yoksa bir garip seraptan mı ibaretsin?

Benim ebedi rutinim!

Ben senin yitik sevdanın eseriyim…

Sorsan belki de sıradan bir deliyim

Şimdilerde gözlerimde siluetinle can çekişirken bedenim,

İnleyen bir dertli ney’im

Ney’im var bir ben bilirim öyle avare öyle beyhude öyle biçareyim İniler iniler dururum

Gâh susar gâh konuşurum

Kim bilir belki bir gün ben de durulurum…

---