Berdal ARAL…

---

Bilmelisin elbet bilmelisin

Tüm ezgiler bitiverir bir gün

Başı göğe eren mısır, gün gelir biçilir

Titrek ve tedirginsin

Ve hecelerden bir hece

Kimi ölümün aklına gelir ürperirsin

Maişet korkusundan sabahları sanki sonbaharsın

Yapayalnız kalmak bir gün seni ürkütür

Belki tek göz odada

Belki bir pansiyonda

Ömür törpüsü…

Kimsesiz ve yaşlı…

Yükselen tansiyonun akşam kızıllığının habercisi

Sanık sandalyesinde bekler gibisin gelecek olan hükmü

Karlar altında titreşen çocuklar gibi

Belki böbreğinde taş

Belki kalbinde maraz

Kimi ateş basar, kimi ayaz keser

Sonra ölümün gelir, alabildiğine ürperirsin

Bir tohum gibi karışırsın ardından toprağa

Ezgin bitiverir, sonbaharın kalır ardında

---